محمد حسن بن محمد باقر صفى عليشاه
102
عرفان الحق ( فارسى )
در بىنشانى . اما روح صوفى : اول در قلق است . دويم اول ما خلق . سيم محو مطلق . اما فيض صوفى : اول عام است . دويم در كاس الكرام . سيم مخصوص اهل مقام . اما شراب صوفى : اول خاموشى آرد . دويم بيهوشى . سيم فراموشى . اما تفريد صوفى : اول از مراتب خلق فرد است . دويم از مذاهب خلق . سيم از مطالب خلق . اما توحيد صوفى : اول اسقاط اضافات است . دويم نفى صفات . سيم اثبات ذات حق بذات . اسقاط اضافات هم نشانيست و الا چيزى اضافه نيست . اما وحدت صوفى : اول در خلوت است . دويم در كثرت . سيم وحدت در وحدت . اما حيرت صوفى : اول حيران معانى است . دويم حيران ناتوانى . سيم حيران حيرانى . اما علم صوفى : اول لدنى است يعنى ناخوانده مىداند . دويم دل از دانش بگرداند . سيم در نادانى فروماند . اول بحر علم الاسماء است . دويم غرق علمتناست . سيم خدا داناست . اما تحقيق صوفى : اول از ذوق فطريست . دويم الهام قلبى . سيم از بيان قدسى . اما فراست صوفى : اول به خيال فاطن است . دويم به صفاى باطن . سيم بكشف قاطن . اما تعظيم صوفى : اول باوامر الهى است . دويم بمظاهر الهى است . سيم به صوادر الهى . اما نفس صوفى : اول سالم است . دويم قائم . سيم دائم . اما حظ صوفى : اول به ثناى حق است . دويم به لقاى حق . سيم به بقاى حق .